Adventure ride around the world

via C I N E M A

ADVENTURE RIDE AROUND THE WORLD

via C I N E M A

If you are a movie lover and is passionate about it, this is for you.
Every month we meet (!), just to fall in with CINEMA ‼
We converse !
We watch(!) a movie that’s a world classic or contemporary and EXCHANGE discussions on C I N E M A >> choreography+cinematography + the cast + the music scores; regions & ethni-cities << Its’ many aspects >>.  To discover and explore them, bring your for cinema and the willingness to watch films beyond your language and preferred barriers.
and a ride for which you won’t need refund!!
Sounds like it’s for you? Join us ‼
misfits4change@gmail.com | sathyatk@gmail.com | ktdeepa@gmail.com |

Posted in Announcements!!, Bi-lingual - Tamil & English, English, mov(i)e friends, Movie Screening | Tagged , , , | Leave a comment

பெண்கள் தினமும் ஒரு நூற்றாண்டும்

வரலாறு : 1910

இவ்வாண்டில் ஜேர்மனிய சோசலிச ஜனநாயகக் கட்சியின் கிளாரா செற்கினால்  முன்மொளியப்பட்டதே சர்வதேச பெண்கள் தினமாகும். ‘இரண்டாவது சர்வதேச பெண் தொழிலாளர் கருத்தரங்கினில்’ வைத்து அவர் இதனை முன் மொளிந்தார். அவரது பரிந்துரையின் படி, ஒவ்வாரு வருடமும் சகல நாடுகளிலும் அந்த குறிப்பிட்ட நாளில் பெண்கள் அந் நாளைக் கொண்டாட வேண்டும்.  அவ் பரிந்துரையை அந்தக் கருத்தரங்கில் கலந்துகொண்டிருந்த 17 நாடுகளைச் சேர்ந்த தொழிற்சங்கங்கள், சோசலிசக் கட்சிகள், பெண் தொழிலாளர் அமைப்புகளைச் சேர்ந்த நூற்றுக்கும்மேற்பட்ட பெண்கள் அனைவரும் ஏகோபித்து ஏற்றுக் கொண்டதன் விளைவாய் ‘சர்வதேச பெண்கள் தினம்’ பிறந்தது.

><

1.1

பல ‘பெண்ணியம்’கள்

இன்று ஒரு 100 ஆண்டுகள் கழிந்து விட்டன. எல்லா வெளிகளும் பெண்களுக்காய் விரிந்திருப்பதாய், பெண்கள் சகல துறைகளிலும் – விண்வெளியிலும் வேறு – கால்பதித்து பிரகாசிக்கிறார்கள் என்பதாய், ‘அவர்களுக்கு இனியேது தடை’ “எல்லா உரிமைகளும் தான் பெறப்பட்டு ஆயிற்றே, பிறகென்ன’ எனக் கூறிக் கேட்டிருக்கிறோம்.

ஆயினும் அத்தகு வெளிகள் உருவாகக் காரணமாக இருக்கும், பெண்களின் நலன்களுக்காய்ப் போராடிய, அவற்றை பொதுநீரோட்டத்தில் ‘வலியுறுத்திய‘ அமைப்புகள்  மற்றும் தனிநபர்கள் நம்பிய ‘பெண்ணியம்’ அல்லது ‘பெண்நிலைநோக்கு’ என்பது இன்றும் – இந்த ஒரு நூற்றாண்டின் பின்பும் – பிழையாக விளங்கப்பட்ட ஒன்றாகவே இருக்கிறது.

இங்கே ஒன்றைத் கூற வேண்டும். பெண்ணியம் என்பதும் விமர்சனத்துக்குஅப்பாற்பட்ட ஒன்று அல்ல, இங்கு தோன்றிய அனைத்து இயங்களையும் போலவே அதிலும் முரண்பாடுகள் உண்டு. அத்துடன் பெண்ணியம் என்று கூறுகின்றபோது, நாம் திட்டவட்டமாக ‘ஒரு’ பெண்ணியத்தை முன் வைத்து பேசவும் முடியாது. ஒரு பெண்ணியம் அல்ல, மாறாக, மார்க்சியப் பெண்ணியம், சோசலிஸப் பெண்ணியம், கறுப்புப் பெண்ணியம், தலித் பெண்ணியம் என  பல்வேறு பெண்ணியம்கள், மாற்றுப் பெண்ணியம்கள் அல்லது பெண்நிலைப் பார்வைகள் இங்கே தோன்றியிருக்கின்றன.  ஒரு கோட்பாட்டிலிருக்கிற போதாமைகள் மேலும் புதியனவைக் கொண்டுவருகின்றன. வர்க்கம், ஜாதி, என சமத்துவமின்மைகள் இருக்க இருக்க இயங்களும் தம் பொதாமைகளை புதிய புதிய தத்துவங்கள் ஊடாக நிரப்ப விழைகின்றன.  ஆனால் நாம் முரண்படக்கூடிய இவ் ஒவ்வொரு இயங்களாலும் விழைந்த ஒரு சில நன்மைகளில் ஏனும் நாம் எல்லோரும் பயனடைந்தவர்களாயே இருப்போம்.

அப்படியிருக்க, அவற்றை நாம் எவ்வாறு புறந் தள்ள முடியும்? ஒட்டுமொத்தமாக எப்படி நிராகரிக்க முடியும்?

சுமார் 100 வருடங்களுக்கு முன் இருந்த அதே விலங்குகள் இன்றும் பெண்களைச் சுற்றியில்லைத்தான். எனினும், துரதிர்ஷ்டவசமாக விலங்குகளின் வடிவங்களே மாறியுள்ளன. துரதிர்ஷ்டவசமாக, இன்னும் பெண்கள் செல்ல வேண்டிய தூரம் அதிகமுள்ளது.  சக ஆணொருவருடன் ஒப்பிடுகையில், அவர்கள் சக பிரஜைகளாக சுதந்திரஜீவிகளாக வாழ்வதற்கான தடைகள் இன்றும் நிறைய உள்ளன. இன்றைய பெண்கள்-தின ஒருங்கமைப்பாளர்கள் கூற்றின்படி: ….இன்னும் பெண்கள் ஆண் செய்கிற வேலையை செய்கின்ற போதும் ஆணுக்கு சமமான ஊதியத்தைப் பெறவில்லை.  சரிக்கு சமானமாக அரசியலிலேயோ, வணிகத்திலையோ பெண்கள் இல்லை. பூகோளரீதியாக ஆண்களைவிட பெண்களின் கல்வி, சுகாதாரம், அவர்கள் மீதான வன்முறை என்பன மிக மிக மோசமான நிலையிலேயே உள்ளன.

வரலாறு : 1908:

பெண்களிடையே பெரும் அமைதியின்மையும் அதனால் தீவிர விவாதங்களும் ஏற்படுகின்றன. சமூகத்திலிருக்கிற பெண் ஒடுக்குமுறை மற்றும் சமத்துவமின்மை என்பன பெண்களை மாற்றங் குறித்து இன்னும் வலுவாகத் தம் குரலை எழுப்பவும், அதை எதிர்த்து இயங்கி மாற்றத்துக்காக பிரச்சாரங்கள் செய்யவும் உந்துகின்றன.  இவ்வாண்டில் சுமார் 15 000 பெண்கள் நியூ யோர்க் மாநகரத்தில் அணிவகுத்துச் செல்கிறார்கள். குறைந்த வேலை நேரம், உரிய சம்பளம், வாக்குரிமைக் கோரிக்கைகளுடன்.

><

1.2 பெண்ணியத்தின் வீழ்ச்சி – புதிய தலைமுறையின் ஈடுபாடின்மை

1960 – 70களில், இளைஞர்கள், இளம் பெண்களுக்கு “பெண்கள் நாள்” பெரும் கிளர்ச்சியின் அடையாளம், விடுதலையின் உற்சவம் – மகா திருவிழா.  கருப்பை உரிமைகள், குடும்பக் கட்டுப்பாட்டு மாத்திரையின் வருகை (The birth control Pill), வாக்குரிமை, பாலியல் தேர்வு சுதந்திரம், (வியட்நாம்) யுத்த எதிர்ப்பு… அவர்களுடைய இளமைக் காலம் தமது உரிமைகளுக்காக மனிதநேயத்துக்காக எனப் போராடும் பெரும் சக்தியை கொண்டிருந்தது. அரசியல்மயப்பட்டிருந்தது. பெண்ணிலைப் பார்வையை அதன் தேவையை அங்கீகரித்த அக் காலத்துப் பெண்களும் ஆண்களும் “பெண்ணியம்” என்கிற கருத்தியலை மிக ஆர்வத்துடன் உள்வாங்கிக் கொண்டார்கள்; அது மனித இனத்தின் சக நபராய், ஒரு ஒடுக்கப்பட்ட பாலின் விடுதலையைப் பேசியதாய் மதித்தார்கள்.

வியாபார உலகினது எழுச்சியில், படிப்படியாக அன்று பலம்பெற்றிருந்த அமைப்புகளது, சிறுபான்மை மற்றும் ஒடுக்கப்படும் குரல்களது இயக்கங்களது, வலுக் குறைகிறது (அவற்றுக்கான சமூக ஆதரவு குறைகிறது). சிறு சிறு குழுக்களாக குறைந்த பிறகு அவை சில தனிநபர்களாகச் சுருங்கி, தம் ஒருங்கிணைந்த இயங்கு சக்தியை (அதன் பலத்தை) இழக்கலாயின…

70களில் இந்தக் ‘கனடிய’த் தெருக்களை நிரப்பிய பெண்கள் இன்று அங்கலாய்க்கிறார்கள், “எவ்வாறு இந்த வருகையாளர்கள் குறைந்தார்கள், இளம் பெண்கள் ஏன் பெண்ணியத்தின்பால் ஆர்வமற்றுப் போனார்கள், எப்படி அவர்கள்  ஊடகங்களது அடிமைகளாகிப் போனர்கள்… எப்படி அவர்கள் சதா தம் அழகு குறித்தே சிந்திப்பவர்களாய் ஆனார்கள். தம் அறிவைச் சுருக்கிக் கொண்டார்கள்!” என்பன குறித்து..  ஒரு வியாபார உலகம் எல்லாவற்றையும் வென்றுவிட்டது, பெண்களது செயல்த்திறனை ‘வாங்கி’விட்டது. பெண்ணைப் போகப் பொருளாக பார்க்காதே என கோசம் எழுப்பியவாறு செல்கிற இன்றைய தெருக்கள் நெடுகிலும் விளம்பரப் பலகைகளில் பெண்கள் போகப் பொருட்களாய் மட்டுமே நிற்கிறார்கள்.

வரலாறு : 1911 :

சர்வதேச பெண் தொழிலாளர்கள் கருத்தரங்கினில் முன்மொளியப்பட்ட பிற்பாடு முதல்முதலாக சர்வதேச பெண்கள் தினம் அவுஸ்திரியா, டென்மார்க், ஜேர்மனி, சுவிற்சலாந்து ஆகிய இடங்களில் மார்ச் 19 இடம்பெற்றது. ஒரு மில்லியனுக்கு மேற்பட்ட பெண்களும் ஆண்களும் பெண்களது உரிமைகள் வேண்டியும் பாகுபாடுகளை நிறுத்தவும் அணிதிரண்டார்கள். இது நடந்து ஒரு வாரமும் சில தினங்களும் ஆன பிறகு, மார்ச் 25, துயர்மிகுந்த சம்பவம் ஒன்று நியூ யோர்க் நகரில் இடம்பெற்றது. தொடர்மாடி கட்டிடமொன்றிலிருந்த ஒரு தொழிற்சாலையில் தீப்பிடித்துக் கொள்ள, தொழிலாளர் பாதுகாப்பு உறுதிசெய்யப்பட்டிராத அத் தொழிற்சாலையின் வெளியேறுவதற்கான கதவுகள் மூடப்பட்டிருக்க, தப்பவியலாது 140க்கு மேற்பட்ட தொழிலாளர்களது உயிரை தீ எடுத்துக் கொண்டிருந்தது. அவர்கள் அனேகமானவர்கள் இத்தாலிய மற்றும் யூத பெண்கள் ஆவர். “Triangle Fire” எனப்படும் இத் தீவிபத்துச் சம்பவம் அமெரிக்காவின் வேலைத்தள பாதுகாப்பற்ற நிலைகள், தொழிலாளர் சட்டங்கள் பற்றிய கவனத்தை ஏற்படுத்தியதுடன் பிறகான பெண்கள்-தின நிகழ்வுகளின் முக்கிய கருப்பொருளாகவும் ஆகியது. இவ்வருட இறுதிகளில் “பாணும் பூக்களும்” (“Bread & Roses”)என அறியப்படுகின்ற (பெரும்பாலும் பெண்களாலான தொழிற்சாலைத்) தொழிலாளர்களது வேலைநிறுத்தமும் பரந்தளவில் அறியப்பட்டதும், தொழிலாளர் வரலாற்றில் பேசப்படுவதும் ஆகும்.

1913-1914:

முதலாம் உலக யுத்தத்தின் தொடக்கம். பெண்கள் யுத்தத்திற்கு எதிராக அணிதிரண்டார்கள். யுத்தத்துக்கு எதிராகவும் பெண்களது ஒருங்கிணைவை வெளிப்படுத்துவதாகவும் பேரணிகள் ஐரோப்பா முழுவதும் இடம்பெற்றன.

1917:

போரினில் இரண்டு மில்லியனுக்கும் மேலான உருஷ்யப் படையினர் இறந்ததை அடுத்து, பெப்ரவரி மாதத்தின் கடைசி ஞாயிறு உருஷ்யப் பெண்கள் “பாணும் சமாதானமும்” (“bread and peace”) வேண்டி வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டார்கள்.   அரசியல்த் தலைவர்களது எதிர்ப்புக்குள்ளும் பெண்கள் தொடர்ந்து நான்கு நாட்கள் வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டார்கள். பிறகு உருஷ்சிய தேசம் தனது அதிகாரத்தை வேறு வழியற்றுக் கைவிட வேண்டியும் வந்தது. பெண்கள் வாக்குரிமை பெற்றார்கள். பெண்களது வேலை நிறுத்தம் தொடங்கிய திகதியானது அப்போது உருஷ்சியாவில் பாவனையிலிருந்த ஜீலியன் கலெண்டரின் அடிப்படையில் 23 பெப்ரவரி 1917 ஆகும் ஆனால் கிறகோரியன் கலெண்டர் பாவனையிலிருந்த ஏனைய இடங்களில் அது மார்ச் 8.

1918 – 1999

சோசலிச இயக்கத்தினூடாக அதன் பிறப்பு நிகழ்ந்த பிற்பாடு, பெண்கள் தினம் ஒரு சர்வதேச தினமாக கவனத்தையும் கொண்டாட்டத்தையும் கொண்டதாய் சகல நாடுகளிலும் வளர்ச்சியடைந்திருக்கின்றது. மேலும்: பெண்களின் வளர்ச்சியை கெளரவிக்கவும், வாழ்வின் சகல கூறுகளிலும் பெண் சமத்துவம் மிளிர, செய்ய வேண்டியிருக்கிற வேலைகளை முன்னெடுத்தச் செல்லவும் வருடாவருடம் பல அமைப்புகள், அரசுகள் பெரியளவில் நிகழ்ச்சிகளை ஒழுங்குசெய்கின்றன.

2000:

சீனா, அர்மீனியா, ருஷ்யா, பல்கேரியா, கஸக்ஷ்ரான், கிர்கிஸ்ரான், மாசீடொனியா, மொல்டோவா, மொங்கோலியுர், இரஜிக்ஸ்ரான், உக்ரேன், உஸ்பேகிஷ்ரான், வியட்னாம் போன்ற நாடுகளில் தேசிய விடுமுறை நாள். இந்த நாளில் ஆண்கள் தமது தாய், மனைவி, பெண் நண்பர்கள், சக பெண் வேலையாட்களுக்கு தம் மதிப்பைத் தெரிவிக்க மலர்களையோ சிறிய பரிசுகளையோ வழங்குவதை மரபாகக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். சில நாடுகளில், அன்னையர் தினத்துக்குச் சமனானதாய், பிள்ளைகள் தமது தாய்மாருக்கும் பாட்டிமார்களுக்கும் சிறு பரிசுகளை வழங்கும் தினமாக மதிக்கப்படுகின்றது.

><

இன்று நாம் அனுபவிக்கிற அனைத்து உரிமைகளும் எமக்கு எம் மூதாதையர்களால் பெற்றுத் தரப்பட்டதே. இதை எந்த தலைமுறையும் மறந்துவிடலாகாது. அந்த அடிப்படையே பெண்களது நாளைக் கொண்டாடுவதற்கான அடிப்படையுமாகும்.  தங்களை இரண்டாவது பிரஜைகளாக நடத்திய சமூகத்தில் அதை மாற்ற உழைத்த பல்வேறு வர்க்கங்களை கருத்தியல்களைக் கொண்டிருந்த (கொண்டிருந்ததால் இன்று நாம் முரண்படவும் செய்கிற) அந்தப் பெண்களை, தமது விடுதலைக்காகப் போராடி பெற்றவற்றை பிறகான தலைமுறைக்கும் விட்டுச் சென்ற அந்த செயற்பாட்டாளர்கள், பெண்ணிலைவாதிகள் மதிப்புடன் நினைவு கூரப்பட வேண்டியவர்களே. வாக்குரிமை, கல்வியுரிமை, சொத்துரிமை… என பெண்-பாலை பொதுஓட்டத்தினுள் ‘உள்ளெடுத்துக்’கொள்ள போராடியவர்கள் அல்லவா?!

கனடாவிலும் வருடாவருடம் பெண்கள் தினம் டவுண்ரவுண் நகரில் பல்தரப்பட்ட நிகழ்ச்சிகளுடன், நெடும் பேரணியுடன் இடம்பெற்று வருகிறது. சென்ற வருடம் மட்டும் பெண்கள் தினம் ஸ்காபரோ தொழிலாளர் வட்டம் (Scarborough Workers’ Circle) எனும் தமிழ் தொழிலாளர் அமைப்பினால் ஸ்காபரோவில் ஒழுங்குசெய்யப்பட்டிருந்தது. கடந்த வருட அதன் நிகழ்வில் முதியவர்களைக் கொண்ட ஒரு நடனத்தை ஒருங்கிணைத்திருந்த நடன ஆசிரியை மாலினி கூறியது போல “ஆண்களை அல்ல ஆதிக்கத்தையே எதிர்க்கிறோம்” என்பதை இந் நாளுக்கான ஓர் பிரகடனமாய்க் கூற முடியும்.

எல்லா தினங்களும் வணிகமயப்படுத்தப்பட்டதை கண்டு சலிப்புற்ற ஒரு வயதில், பெண்கள் நாளும் அப்படியொன்றுதானே என்று சலித்திருந்தது மனம். ஆனால், வீதியில் ஒருநாள் பல்தரப்பட்ட சிறு சமூக வேலைகளை இயக்கங்களைச் சேர்ந்த சிறு சமூக மாற்றங்களை நடத்தும் மனிதர்களுடன், பெண்களுடன் இறங்கி அவர்களுள் ஒருத்தியாக நடக்க தொடங்கிய போது, அந்த இணைவு தந்த கிளர்ச்சியில், அத்தகு சலிப்புணர்வுகள் காணாமற் போய் விட்டன.  இணைந்திருத்தலின் பலம்! இணைந்து ஒலித்தலின் பலம்! சிறு சிறு முரண்பாடுகளை தவிர்த்து, பெண்களது இவ்வளவு கால பயணத்தின் (போராட்டங்களின்) பிரதிபலன்களை கொண்டாடுதலின் நெகிழ்ச்சி! இந்த ஒருங்கிணைவே ஒரு விடுதலைக்கான பலம்.

கவனத்துக்குரிய இன்னொரு விடயம், இங்கே (அமெரிக்காவில்) வலன்ரைனஸ் டே (காதலர் தினம்) போலவோ கிறிஸ்துமஸ் தினம் போலவோ (குறிப்பாக மேற்கு நாடுகளில் அதிலும் குறிப்பாக அமெரிக்காவில்) வியாபாரிகள் பெண்கள் தினத்தைப் பிரகடனப்படுத்துவதில்லை. அடிப்படையிலேயே அது ஒரு விதிவிலக்கு.   புரட்சிகரமான கோசங்களைக் கொண்ட பெண் விழிப்புணர்வைத் தூண்டும் ரீ-சேர்ட்டுகள் விற்பனை அங்காடிகளை நிரப்புவதில்லை. (முறையே) தமது தாய், தங்கை, தோழிகள், காதலருக்கான பரிசுகளை வாங்க ஆண்கள் கடைசீ நேரத்தில் (பூவெல்லாம் முடிந்த கடைகளில் ஏறி இறங்கி,) மாய  வேண்டியதில்லை. பெறும் நிலையில் பெண்களும் இருக்க வேண்டியதில்லை.

மேற்குறிப்பிட்டது போல, ‘வளரும்’ நாடுகள் என மேற்கினால் அழைக்கப்படுகிற நாடுகள் உள்ளடங்கலாக பல நாடுகளில் பெண்கள் தினம் ஒரு விடுமுறை நாள். அன்று நிச்சயமாக ஆண்கள் தமது பெண்களை மரியாதை செய்யும் விதமாக பரிசுகளைக் கொண்டு செல்லும் பாரம்பரியம் இருக்கிறது.

பெண்கள் தினத்தின் 100 வருட கருப்பொருட்களைப் பார்த்தோமாயின், அதன் மைய்யம் மனிதர்களது வாழ்வுக்கான அன்றாட தேவைகளையும் உயிர்ப்பையும் மனங்கொண்டதாய் இருக்கக் காணலாம்.  யுத்தத்தை எதிர்த்தும் வாழ்வதற்கான உரிமைகளை வேண்டியும் அவர்கள் வன்முறைக்கெதிரான, வாழ்வுக்கெதிரான தமது குரலை பதிவு செய்திருப்பதைக் காணலாம்.

பாலினங்கள் தங்களை ஒருத்தரை ஒருத்தர் இழிவு செய்யாத, அவரவர் சுயமரியாதையை மதிக்கின்ற, சகலவிதமான சமத்துவமின்மைகளுக்கும் பழகிப் போகாதவாறு, அவற்றை அடையாளங் கண்டு-எதிர்க்கிற, ஒரு சமத்துவக் கனவிலேயே வாழ்வின் உயிர்ப்பு எஞ்சியுள்ளது. அந்தக் கனவுகளை நாம் கடத்துகின்ற எமது பிள்ளைகள்-காதல்த் துணைகள்-ஆண் நண்பர்கள் தாமறிந்த தோழமைப் பெண்களைத் தேடி, அழைத்து “அம்மா! தங்கா! தோழி! கண்மணி! மகளே! இது உன்னுடைய தினம், வீட்டை விட்டு வா. இதனைக் கொண்டாடுவோம்.” “வீட்டை விட்டுப் போ, இதனைக் கொண்டாடு” இவ்வாறு கூறி தம் வாழ்வின் இனிமையை மீட்டெடுக்கலாம். அதுவரை சிறிய கூட்டங்களாக ஏனும் பெண்நிலைக் கருத்தியலை அதன் வெற்றிகளை நினைவுகூர்ந்து, ஏனையவற்றுடன் அதனதும் தவறுகளை விமர்சித்து, அறிவைப் பரப்பி, அந்தக் கனவை மென் மேலும் வளர்த்துச் செல்வோமாக.

வரலாறு : 2011 :

பெண்கள் தினத்தை கொண்டாடத் தொடங்கி, ஒரு நூற்றாண்டு காலம் முடிந்து போயிருக்கிறது. 1911இல் நிகழ்ந்த பெண்கள் தினப் பேரணியில் ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமான பெண்களும் ஆண்களும் கலந்துகொண்டிருந்தார்கள்.

><

குறிப்பு: வரலாற்றுத் தகவல்கள் பெறப்பட்டது: சர்வதேச பெண்கள் தின – இணையத் தளம் www.internationalwomensday.com/iwd_factsheet.pdf

Photos: Sathya: ‘a family at the IWD rally 2011’ and the other , Toronto Downtowne

நன்றி: ‘தாய்வீடு’ – Published in ‘Thaiveedu’ NewsMonthly’s April Issue

Posted in தமிழில்..., Media REforms | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

International Women’s Day [a toast to celebrate last 100 years]!

All those rights -which are mostly taken for granted and many of which, we aren’t aware of –  are rights that are outcome of long struggles of our ancestors. This is the day to remember those women who contributed for change in our society which treated/treats women as second class citizens.

This day, we are bowing our heads in respect to all those social activists, feminists, who fought for their liberation (and the ones who still fighting) which brought us those rights to vote, work, study and so on.

Thank You, our pioneers, the great men & women of yester years.


இன்று நாம் அனுபவிக்கிற அனைத்து உரிமைகளும் எமக்கு எம் மூதாதையர்களால் பெற்றுத் தரப்பட்டதே. இன்று, இந்த பெண்கள் தினத்தில், தங்களை இரண்டாவது பிரஜைகளாக நடத்திய சமூகத்தில் மாற்றங்களுக்காக உழைத்த பெண்களைக் நினைவு கூர்கிறோம்.

தமது விடுதலைக்காக போராடி உரிமைகளை பிறகான தலைமுறைக்கும் தந்து சென்ற அந்த செயற்பாட்டாளர்கள், பெண்ணிலைவாதிகளை நினைவு கூருவோம்.

வாக்குரிமை, கல்வியுரிமை, சொத்துரிமை… என பெண்-பாலை பொதுஓட்டத்துள் ‘உள்ளெடுத்துக்’கொள்ள போராடியவர்கள் அவர்கள்.

இன்று, இந்தநாளில் அந்த பெண்களுக்கு நன்றி கூறி தலைசாய்க்கிறோம்.

.|,

Image Credits: http://www.life.com/image/57028507 | internationalwomensdayWebsite

Posted in Uncategorized | Leave a comment

எமது வட்டங்களிலிருந்து வெளியேறுதல்


சுதந்திரமின்மை, வேலையின்மை, விலைவாசிஉயர்வு, குறைந்தசம்பளம் இவற்றினால் 23 வருடங்களுக்கு மேலாய் பாதிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு சர்வாதிகார நாட்டில், வேலையற்ற பட்டதாரி இளைஞன் ஒருவனின் தற்கொலை தொடக்கிய சிறு பொறி, அந்த நாடான துனிசியாவிலிருந்து, எகிப்து என்பதாய் பற்றி பெரும் மக்கள் எழுச்சியாக தமக்கான மாற்றத்தை வேண்டி தெருவில் எரிந்தது. ‘சூடான” செய்திகளை ஏந்திவரும் ஊடகங்களில் அதன் அமெரி்க்க மற்றும் மேற்கத்தைய சார்புக்கமைய திரிக்கப்படும் நடப்புகளையும் தாண்டி, இன்று அப் பொறி  எகிப்பை அண்டிய நாடுகளை நோக்கி பரவுவதை அறிய முடிகிறது.

விடுதலை இயக்கங்களை அடக்க முடிகிற அரசுகளால் நெஞ்சுக்கு நேரே சுடுமாறு நிற்கும் கணக்கற்ற மக்களை எதிர்கொள்ள முடிவதில்லை (இராணுவ வண்டிகளுக்கு மண்ணள்ளி எறியும் தாய்மாரைப் பெண்களை, கற்களை எறியும் சிறுவர்களை ஏதும் செய்ய முடியாது போவது போல் ‘இந்திய இராணுவமே! எங்களை பாலியல் வன்முறை செய்!’ என நிர்வாணமாக மணிப்பூரில் பெண்கள் எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்த போது, இராணுவத்தால் அங்கொன்றும் செய்ய முடிவதில்லை).

இதனர்த்தம், இந்த எழுச்சிகளில் உயிரிழப்புகள் குறைவு என்பதல்ல; ஊடகங்களில் தெரிய வருவது போக, மேலதிகமாகவும் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட உயிர்கள் அநியாயமாக அதிகாரத்துக்கு அதன் துப்பாக்கிச் சூட்டுக்குப் பலியாயிருக்கிறார்கள், துனீசியாவில் தலைவர் வெளியேறிய பிறகும், காவல்துறையினால் கொலைகள், பாலியற் தாக்குதல்கள் அதன் மக்கள்மீது அதிகம் வெளியில்த் தெரியாமல் மேற்கொள்ளப்பட்டது.

இன்றைய காலத்தில் விலைமதிப்பற்ற ஏழைப்பெற்றோரது பிள்ளைகளது உயிர்களது வீழ்ச்சியை வேண்டாத ‘இரத்தமற்ற’ புரட்சியையே மனம் எதிர்பார்த்தாலும் —

வறுமையும் வாழ்வாதாரத் தேவைகளும் மக்களை தமது அடிப்படை உரிமை வேண்டிப் போரிடவும் தம்மை இழந்து – நிகரற்ற விலைகொடுத்து – உரிமைகளை வெல்ல விழைபுறவும் உந்துகிறது.

சக ஒடுக்கப்பட்ட இனமாய், தம் சனத்தொகையில் பெரும் எண்ணிக்கையைப் போருக்கும் பொரினாலும் இழந்த இனமாய் கிளர்ந்தெழும் இந்த மக்கள் எழுச்சிகளை நாம் எவ்வாறு உள்வாங்கிக் கொள்ளலாம்? ஒடுக்கியே பழகிய, உயிரின் பெறுமதி அறியாத, மேற்கின் மைந்தர்கள் போல வெறுமனே தொலைதூர செய்திகளாய்ப் பார்த்துக் கடப்பதா அல்லது அதற்கான எமது ஆதரவுகளை வழங்குவதா?

கடந்த தை 29, சனிக்கிழமை 1 மணியிலிருந்து 4 மணி வரை எகிப்தியர்கள், இங்கே யங்-டண்டஸ் சதுக்கத்தில் (Yonge-Dundas Square) எகிப்து மக்களுக்கான ஆதரவு ஊர்வலம் ஒன்றை ஒழுங்கு செய்திருந்தார்கள்.  (லண்டன் போன்ற ஐரோப்பிய நகரங்களிலும் ஒரே நாளில் இவை ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருந்திருந்தன). 30 வருடங்களாய் சர்வாதிகார ஆட்சியில் இருக்கிற தமது நாடு குறித்தும் அங்கு வாழுகிற தமது மக்கள் குறித்தும் அக்கறை மிகுந்த புலம்பெயர்-எகிப்திய மக்கள் – எந்த தலைவர்களுக்காகவும் அன்றி – மாற்றத்தை வேண்டும் அந்த தம் மக்களுக்காக மட்டுமாக, அவர்களது குரலை ஆதரித்து நிற்கிற காட்சி உணர்ச்சி மிகுந்ததாய் இருந்தது. அங்கிருக்கிற அங்கு வாழுகிற மக்களின் விருப்பம் என்பதறிந்து அதற்கு துணையாய் ஆதரவளித்து அவர்கள் இங்கே நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்.

ஆனால்: இந்த ஆதரவு ஊர்வலத்தில் வழமைபோல எம்மவர்கள் என்று அல்ல பொதுவாகவே வேறு இனத்தவர்களைக் காணக் கிடைக்கவில்லை.

தான் ஆண்ட முன்னைய நாள் காலனித்துவ நாடுகளில் பிரித்தானியாவின் பிரித்தாளும் தந்திரம் (Divide & Rule) பேசப்படுவதுண்டு — தானே தன் படைகளை அனுப்பிப் போரிட அவசியமற்று, விட்டுவந்த நாடுகளில் அந்தந்த நாடுகளுள் இருந்த இனங்களின் முறுகல்களை அவதானித்து அதைத் தூண்டி விட்டு, தன் காரியத்தை அவர்களூடாகவே சாதிக்கவும் செய்த (செய்கிற) அந்த ஆண்ட பரம்பரைக்கு யார்தான் ஈடாக முடியும்?

இதன் கூறுகளை கனடாவில் ரொறன்ரோ போன்ற பல்-கலாச்சார (multi-cultural) எனப்படுகிற நகரங்களிலும் காணலாம். புலம்பெயர்ந்த பெருவாரியான இனங்கள், மற்றைய இனங்களுடன் உத்தியோகபூர்வமான பொது உறவுகளையன்றி இணைந்து செய்யும் ஏனைய அரசியல் சமூக வேலைகள் அரிதாகவே நிகழ்கின்றன.

(ஜேர்மனியில் அகதித் தமிழர்களை வேறு வேறு மாநகரங்களில் இதனாலேயே பிரித்துப் பிரித்துப் போட்டிருப்பதாக நண்பர்கள் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன். தூரத் தூர இருக்கிறபோது ‘குழு’ செயல்பாடுகள் குறையும், இதனால் ‘குழு அரசியல்’ ‘மக்கள் ஒருங்கமைப்பு’ என்பன உருவாகாமல்த் தடுத்தல் என்பதே நோக்கம்).

அதனாற்தான் ஏறத்தாள 30 வருடமாக இந்த நகரத்தில் புலம்பெயர்ந்திருக்கும் மக்கள் ரொறன்ரோவின் தெருக்களில் பதாகைகளுடன் நின்ற போது அது பல்லின இணைவை அதன் ஆதரவைப் பெற்றுக் கொண்டிருக்கவில்லை. அந்த பதாகை ஊர்வலங்கள் நடந்து முடிந்த பிறகும் (30 வருட யுத்தமுங் கூட அழிவுகளின் மேலாக நடந்து முடிந்தபிறகும்) எமது வேலைத்தளங்களில் ‘உங்கள் நாட்டில் என்ன பிரச்சினை’ என்கிற அடிப்படைக் கேள்விகளையே மறுபடி மறுபடி கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.

இங்கே பெரும்பாலும் தமக்குள்ளேயே சுருங்கியதாகவே இனரீதியான செயல்பாடுகள் உள்ளன. பர்மிய அல்லது மியான்மீர் மக்கள் தெருவிற்கு வந்து நின்றதை ஆதரித்து பர்மிய மக்கள் இங்கு நடத்திய ஆதரவு நிகழ்வுகளில் அவர்களுடன் போய் விளக்கை ஏந்தியபடி பர்மியர்கள் அல்லாதவர்கள் நின்றதில்லை (முக்கியமாக உலக அரசியலில் ஆர்வங் காட்டவேண்டியவர்களான எம் இளம் மாணவர்கள் கூட நின்றதில்லை). தம் நிலங்களிலேயே தண்டிக்கப்படுகிற, போராட்டமே தினசரி வாழ்வென்றான பாலஸ்தீனியர்களுக்காகவும் நின்றதில்லை. இங்குள்ள அவர்களது அமைப்புகளுடன் இணைந்து பரஸ்பரம் ஒருவரை ஒருவர் தம் போராட்டங்கள் குறித்து கல்வியூட்டுகிற வேலைகள் அவசியமாகப் பட்டதுமில்லை.

ஒரு தனிமனிதரின் செழுமை மற்றவர்களை புரிந்துகொள்வதிலேயே தொடங்குகிறது. ‘நான், எனது வாழ்க்கை, எனது குடும்பம், எனது கல்வி’ என்கிற சுயநலமான சிந்தனையிலிருந்து சக மனிதர்கள் அடங்கிய சமூகம் மீதான அக்கறை அங்கிருந்தே ஆரம்பிக்கிறது. ஆகவே, தன்னுடைய துயரத்தை ‘மட்டுமே’ பேசுகின்ற, தன்னுடைய வலியை மட்டுமே பிறர் உணர வேண்டுமென நினைக்கிற தனிநபர்கள் நியாயமானவர்கள் அல்ல. அவர்களில் எந்த மதிப்புக்கும் உரியவர்கள், இல்லை. தனது வலியூடாக இன்னொருவருடையதை உணர்வதும், முடிந்தால் அதற்கு ஒரோருவர் ஆறுதலாய் இருப்பதும் – இவையே மனிதப் பண்புகள் நிறைந்த பொது மனிதர்களது செயற்பாடாய் இருக்க முடியும். ஒரு இனத்தின் செழுமையும் இன்னொரு இனத்தை அதன் வரலாற்றைப் புரிந்து அதனுடன் முடிந்தளவு தன்னை இணைத்துக் கொள்வதிலேயே தங்கி இருக்கிறது.

எனது வலியூடாக நான் உலகின் பிறரது வலிகளுடன் இணைக்கப்படுகிறேன். ஒரு துவக்கு எனது தகப்பனை நோக்கி நீழுகிற போது அது இன்னொருவருக்கு எதிராய் நீண்டிருந்தாலும் நியாயமற்றதே என்பதைக் கற்றுத் தருகிறது. அதிகாரத்துக்கு எதிராயும்,  இரத்தத்தின் கொடூரத்தை நியாயமின்மையை இராணுவ அத்துமீறல்களை அவை எங்கு நிகழ்ந்தாலும் எதிர்க்க சொல்கிறது. மக்களுக்கு எதிரான எந்த செயல்கள்மீதுமான எதிர்ப்பை அது வேண்டுகிறது.

மாறாய்; தனது தகப்பனுக்கு நடந்ததே துயரமெனில் அந்த ஒருவர்தான், தனது துயரத்தை தனியே இருந்து அழுது தீர்க்க வேண்டும்  – அதை – அவரைப் போலவே தன் துயரில் ‘மட்டும்’ ஆழ்ந்திருக்கிற யாரும் உணரவும் முடியாது!

ரொறன்ரோவில் இடம்பெற்ற எகிப்திய எழுச்சி ஆதரவு ஊர்வலத்தில் பற்பல கோசங்களுடன் மக்கள் நின்றிருந்தார்கள். ‘எகிப்தின் ஜனநாயக இயக்கத்துக்கு ஆதரவளியுங்கள்; முபாரக் வெளியேறு!’; Mubarak & Zine in ONE BIN, ‘துனிசியர்களின் சக்தி ஒருபோதும் தோற்கடிக்கப்படாது’; ‘அந்நிய அரசுகளே உங்கள் இரட்டை மதிப்பீட்டை நிறுத்துங்கள் (‘(“Foreign governments’ don’t be double standard”); “I want to call my mother”; ’30 வருட அநீதி போதும்’; ‘A RIGHT… IS “NOT’ WHAT SOMEONWE GIVES YOU; IT’S WHAT NOW ONE ‘CAN TAKE’ FROM YOU!!!) (ஒரு உரிமை என்பது யாரும் தருவது அல்ல, அது யாராலும் உங்களிடமிருந்து ‘எடுக்கப்பட முடியாதது); ‘எகிப்தின் இளைஞர்கள், நாங்கள் எங்களது பெற்றோர் வாழ்ந்தது போல வாழ வேண்டியதில்லை, அல்லாவின்விருப்பின்படி!’; ‘சகல சர்வாதிகாரிகளும் வெளியேறுக!’ என்பதான கோசங்களுடன் ‘எகிப்தின் நிலமும் அதன் வளங்களும் அதன் மக்களுக்குரியது, தலைவர்களுக்குரியது அல்ல’ (Land & its resources belongs to its’ PEOPLE> not the leaders) என்கிற பதாகையுடன், நாட்டுச் சொத்துக்கள் தலைவர்களின் குடும்பச் சொத்துகளாகுவதை விமர்சித்தவாறு ஒருவர் வர அது இலங்கை நாட்டுக்கும் பொருந்துவதை உணர முடிந்தது.

அரசியல்வாதிகள் மக்களை அவர்தம்  சொத்துக்களை உறிஞ்சுவதும் தம் வாக்குறுதிகளை காற்றில் விடுவதுமாக  மக்களது சொத்தில் தமது குடும்பங்களை வளர்த்தவாறு இருக்கிறார்கள். அவர்களை எதிர்க்க வழி – ஏமாற்றக் கூடிய எந்த தலைவர்களின் பின்னாலும் போகாமல் தமக்கான மாற்றத்தை தாமே வேண்டி –அதை ஆதரிக்கும் தொழிலாளர் இயக்கங்கள் இன்ன பிறவுடன் கைகோர்த்து – நிற்கும் நிலையே ஆகும்.

போருக்குப் பிந்தைய நாடுகள் வன்முறையைக் கைவிட்டு, வன்முறையிலிருந்து பாடங் கற்று, ‘தமது’ நாடுகளை முன்னேற்றிய கதைகளை, நாம், யப்பான், இஸ்ரேல் என வரலாறுகள் விதந்தோதக் கேட்டிருக்கிறோம். எதிர்மறையாய், மனித மற்றும் இனஅழிவிலிருந்து எழுந்த அவை, தமது நாடுகளின் நலன்களுக்காய் பிற நாடுகளில் யுத்தங்களை ஆதரிப்பவனவாய், பிற இனங்களின் அழிவுக்கு (மனித அழிவுக்கு) துணை போவனவாய்க் ஆகக் கண்டிருக்கிறோம்.

பெரும் அழிவுக்கு ஆற்பட்ட இனமாய், புலம்பெயர் தேசங்களில் வாழும் நாம், ஒடுக்கப்படுகிற மக்கள் போராட்டங்களில் இணைந்து கொள்கிறவர்களாய் இருக்கிற போது, இத்தகைய எழுச்சி ஆதரவு பேரணிகளில் ‘தமிழர்களாகிய நாம், எகிப்திய மக்களின் ஒருங்கிணைவுக்கு ஆதரவளிக்கிறோம்’ (We are Tamils in Solidarity with Egyptian People’)’ என்றோ; ‘ருனீசியர்களுக்கு ஆதரவாக தமிழர்கள்’ (”Tamils United to Support Tunisians’)’ என்றோ கோசங்களை ஏந்தி செல்கிற போது, செழுமையுற்ற இனமாக, நியாயமற்ற மனிதஅழிவுக்கு ஒருபோதும் துணைபோகாத இனமாக, இதுவரையில் விலைமதிப்பற்ற உயிர்களை இழந்தபோதும், சகோதரத்துவத்தையும் மனிதப் பண்புகளையும் ஒருபோதும் இழக்காதவர்களாக, அறியப் படுவோம் என்று தோன்றியது. அறியப்படுவது மாத்திரமல்ல நோக்கம், உண்மையில் உலக நாடுகளில் இடம்பெறுகிற எழுச்சிகளதும் அதன் அரசியல் முக்கியத்துவத்தையும் விளங்கிக் கொள்வதூடாகத் தான் நாம் எமது பிரச்சினைகளையும் புரிந்தகொள்ள முடியும்.
|.
பிரதீபா கனகா – தில்லைநாதன்

Flickr  = Egyptian Protest in Toronto

Published in February issue of ‘thaiveedu’ –  News monthly, Toronto. [http://thaiveedu.com/publications/pdf/mar-11.pdf] – pg 5-6.

Posted in Media REforms, Misfits' collective subs | 'நாம்' - | Leave a comment

new event – small is big

Small is big PDF

Posted in Announcements!!, English, Events | நிகழ்வுகள், Small Groups or Small Changes: | Leave a comment

கனகசபாபதி சரவணபவன் அவர்களுடன்………

.|இ.நற்கீரன்|.

கிமு 5 ம் நூற்றாண்டில் கிரேக்க அறிஞர், வரலாற்றின் தந்தை எரோடோட்டசு (Herodotus) மேற்குலகின் வரலாற்றைத் (Histories) தொகுத்து வைக்கிறார்.  அதே நூற்றாண்டில் சீனாவின் வரலாற்று நூல் (Book of History)  தொகுக்கப்படுகிறது.  கி.மு 3 ம் நூற்றாண்டில் இருந்து இலங்கையின் சிங்கள அரசர்களின் வரலாற்றை மகாவம்சம் கூறுகிறது.  ஆனால் தொன்மையும், தொடர்ச்சியும் கோரும் தமிழர் தமது வரலாற்றையும் அறிவையும் முறையாக தொகுக்கத் தவறிவிட்டனர்.  இன்றுவரை தமிழர் வரலாறு முறையாக தொகுகப்படவில்லை, அதற்கான முறைமையும் இல்லை.  இதுவே தமிழரின் அரசியல் அறிவுசார் பலவீனத்துக்குக் ஒரு முக்கிய காரணம்.  எனினும் இச் சமூகம் சார்ந்த பெரும் குறையை நிவர்த்தி செய்ய சில அறிஞர்கள் தம்மாலான முயற்சிகளை தொடர்ச்சியாக செய்து வந்திருக்கிறார்கள்.  அவர்களில் ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டே கனகசபாபதி சரவணபவன்.

சரவணபவன் திருகோணமலை பற்றி இரு ஆய்வு வரலாற்று நூல்களை எழுதியுள்ளார்.  வரலாற்றுத் திருகோணமலை, காலனித்துவ திருகோணமலை ஆகியன இந்த நூல்கள் ஆகும்.  ஆராய்ந்து, முறையான அடிக்குறிப்புகளுடன், மூல ஆவணங்களை மேற்கோள் காட்டி, சொந்தக் கருத்தை மட்டுப்படுத்தி இந்த ஆய்வு நூல்கள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.  இந்த நூல்களைப் பற்றி ஒர் அறிமுகம் செய்யவும், கலந்துரையாடலை செய்யவும் என ஒரு சந்திப்பு சனவரி 23, 2011 அன்று ஆறு மணி அளவில் 375 Baymills Blv அங்கு ஒழுங்கு செய்யப்பட்டது.

சரவணபவன், மற்றும் 12 வரையான ஆர்வலர்கள் கலந்து கொண்டார்கள்.  மயூரன் எழுது அனுப்பி இருந்த காலனித்துவ திருகோணமலை என்ற நூலுக்கான அறிமுகத்தோடு நிகழ்வு தொடங்கியது.  இந்தப் பெறுமதி மிக்க நூல், “இன்றைய அரசியற்சூழலில் கதைக்கபடவேண்டியது” என்பது அவரின் சாரமாக இருந்தது.  நூலாசிரியர் தான் கல்விசார் வரலாற்று ஆசிரியர் இல்லை என்பதைக் குறிப்பிட்டு தனது பேச்சைத் தொடங்கினார்.  வரலாறு இல்லாமால் எந்த விடயத்தையும் புரிந்த்கொள்வதோ, அல்லது இலக்குகள் நோக்கித் திட்டமிடுவதோ முடியாதது என்று வரலாற்றின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைத்தார்.  கிபி 3 ம் நூற்றாண்டில் திருகோணேசுவர கோயில் தொடர்பான மகாவம்சக் குறிப்பு, கிபி 7 நூற்றாண்டு சம்பந்தரின் தேவாரக் குறிப்பு, கிபி 9-11 நூற்றாண்டுகளில் திருகோணமலையில் இருந்த “இலங்கைத் துறைமுகத்தை” சோழர்கள் தமது கடல் பயணத்துக்கு பயன்படுத்திய விதம் பற்றி நூலாசியர் விளக்கினார்.  சோழர்கள் இன்றைய மலேசியா, இந்தோனேசியா போன்ற தீவுகளுக்குப் படையெடுப்பதற்கு திருகோணமலையின் இலங்கைத் துறைமுகத்துக்கு வந்து அதன் காற்று, அலைகளின் இயல்பைப் பயன்படுத்தினர் என்று நூலாசியர் கூறினார்.  இரண்டாம் உலகப் போரின் போது திருகோணமலை மிக முக்கியத்துவம் வாந்த ஒரு இடமாக விளங்கியது.  இதைக் கைப்பற்றினால், இந்தியா பறி போய் விடும் என்று நேச நாடுகள் பயந்தனர்.  ஒரு முறை 400 போர் வானூர்திகளை சப்பான் திருகோணமலை நோக்கி அனுப்பியது.  அதை எதிர்த்து 400 வரையான நேச நாட்டு, குறிப்பாக கனடிய வானூர்திகள் சண்டை போட்டன.  உலக வான் சண்டைகளில் மிகப் பெரியவற்றில் ஒன்று இந்தச் சண்டை ஆகும்.  இதை நூலாசியர் எடுத்துக் கூறினார்.

திருகோணமலை பற்றிய காலனித்துவ ஆதாரங்களை அவர் தற்போது வதியும் யேர்மனியில் எப்படிப் பெற்றுக் கொண்டார், எவ்வாறு பழம் ஒல்லாந்து மொழியைப் கற்று மூல ஆவணங்களை மொழி பெயர்த்தார் போன்ற செய்திகளை நூலாசியர் பகிர்ந்து கொண்டார்.  யேர்மனியில் 2.5 இலட்சம் தமிழ் சுவடிகள் Hull Archives இருப்பதைத் தெரிவித்தார்.

யாழ்பாணம் பற்றி வரலாற்று நூல்கள் ஓரளவு உள்ளன.  திருகோணமலை பற்றிய வரலாற்று நூல்களை இந்த ஆசியர் ஓரளவு நிவர்த்தி செய்துள்ளார்.  ஆனால் வன்னி, மன்னார், மட்டக்களப்பு, அம்பாறை, மலையகம் என்று தமிழர்கள் வரலாறுகள் இன்னும் எழுதப்பட வேண்டி உள்ளன. வந்திருந்த ஆர்வலர்கள் சில ஊர் ஊராக பல வரலாறுகள் எழுதப்படலாம் என்றனர்.  பல ஊர்கள் துலைந்து போகின்றன என்று ஒருவர் குறிப்பிட்டார்.  அவர் பலாலியில் முன்னர் இருந்த ஊர்க்காரர்.  இரண்டாம் உலகப் போரின் போது பிரித்தானிய படைத்துறையினர் அங்கிருந்த பதின்நான்கு ஊர்களை மக்களின் எதிர்ப்புக்கு மத்தியில் வெளியேற்றி விமான நிலையைத்தை அமைத்தனர் என்று கூறினார்.  இன்று எத்தனை எத்தனை ஊர்களை, நகரங்களை தமிழர்கள் இழந்துள்ளார்கள்.  அவை பற்றி வரலாற்று அடிக்குறிப்புகள் கூட இல்லாமல் தமிழர் வரலாறு அமைந்துவிடும் ஆபத்து உள்ளது.  அங்குள்ள பல்கலைக்கழக பேராசியர்கள் அல்லது மாணவர்களுக்கு உதவி ஊர்களின் வரலாறுகளை எழுதும் வாய்ப்பு உள்ளது பற்றியும் நூலாசியர் குறிப்பிட்டார்.

நூற்றாண்டுகள் முன்னரான தமிழர்களின் வாழ்கைகளோடும் உணர்வுகளோடும், இன்றைய தமிழர்களின் வாழ்கைகளோடும் உணர்வுகளோடும் உரசிய உணர்வுகளோடு சந்திப்பு நிறைவு பெற்றது.

=)

Posted in தமிழில்..., Book Releases / intros, Events | நிகழ்வுகள், Misfits' collective subs | 'நாம்' -, reader's cafe, Reviews | Tagged , , , , | Leave a comment

Meeting with author Mr.Saravanapavan

  • வரலாற்றுத் திருகோணமலை [2003]
  • காலனித்துவத் திருகோணமலை [2010]

போன்ற வரலாற்று நூல்களின் ஆசிரியர் கனகசபாபதி சரவணபவன்  அவர்களுடன்  சிறு கலந்துரையாடல் (ஏனைய விபரங்கள் கீழுள்ள சுட்டியில்):

Book Arimukamum uraiyaadalum – in Pdf

ஆர்வமுள்ளவர்கள் கலந்துகொள்ளுங்கள்.

A small gathering with the author of two books [Historic Trincomalee (2003) & Colonial Trincomalee (2010)] is taking place on Sunday, January 23rd 2011 in the *free* party hall of the apartment building  @ 375 Baymills Road, M1T 2G6, Scarborough – On.

~~~~~~~~~

About Mr. K. Saravanapavan (in Tamil):

www.trinco-publisher.de/about_author.htm

Books & Dictionaries by the author (Tamil, English, Dutch):

www.trinco-publisher.de/books.htm

***Special Thanks to Mathy, for space booking***

=)

Posted in Announcements!!, தமிழில்..., Book Releases / intros, Events | நிகழ்வுகள், Misfits' collective subs | 'நாம்' -, reader's cafe, Uncategorized | Leave a comment